Από το οσφρητικό τοπίο της μνήμης μου: Η λεβάντα

Αγρός με λεβάντες στον Ταύγετο,
 (Αρχείο Τροφοσυλλέκτη)

Το πρωινό ξύπνημα ήταν και εξακολουθεί να είναι για μένα η πρώτη ευχάριστη στιγμή της ημέρας, γιατί συνδέεται με το άρωμα της λεβάντας, της αγαπημένης κολόνιας του πατέρα μου.

 Η λεβάντα καθορίζει το οσφρητικό τοπίο της μνήμης μου και συγχρονίζεται απόλυτα με τις εναλλαγές των εποχών.

Η αγγλική λεβάντα της Atkinsons με το οξύ, γεμάτο άρωμα, από τα εσπεριδοειδή περγαμόντο, λεμόνι, πορτοκάλι και το δεντρολίβανο, συνοδεύεται από τη ναφθαλίνη, τα υφάσματα τουίντ,  τη βροχή, τα χριστουγεννιάτικα δώρα, τα παραμύθια του Άντερσεν, των αδελφών Γκριμ και τα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα.

Με τη λεβάντα Atkinsons ταξίδευα στις κρύες Σκανδιναβικές χώρες και ονειρευόμουνα τη μικρή γοργόνα και τις αγριόχηνες.

Μόλις ερχόταν η άνοιξη η μυρωδιά της λεβάντας που φορούσε ο πατέρας μου γινόταν γλυκιά, ξωτική, με κυρίαρχη τη βανίλια. Ήταν η λεβάντα "Pour un homme" της Caron, που μύριζε άνοιξη και  καλοκαίρι, που συνοδεύεται από τη θάλασσα, τα λινά υφάσματα που τρίζουν και ακολουθούν τις πτυχές του σώματος, τα παγωτά, τις ξωτικές ιστορίες του Βέρν,  τις περιπέτειες που μοιραζόμουν με τον Τομ Σώγερ και τις περιπλανήσεις μου παρέα με τον Χώκ Φιν.

.

Το πορφυρό βαλσαμόλαδο

Καθώς κοιτάζω το πορφυρό βαλσαμόλαδο, σκέφτομαι όλους αυτούς τους λογχοφόρους ιππότες και κατακτητές που πέρασαν από την Αρκαδία.
Καθώς τα κίτρινα πέταλα του βάλσαμου με τις μικρές καφετιές κουκκίδες -τα αιθέρια έλαια και οι ρητίνες- για τους ειδικούς επιστήμονες, έχουν προσδώσει στο παρθένο ελαιόλαδο αυτό το ολοπόρφυρο, ρουμπινένιο χρώμα.
Καθώς από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, τον Ιούνιο, οι άνθρωποι της υπαίθρου συμμετέχουν στην ίδια τελετουργία: συλλέγουν φρέσκο βάλσαμο για να παρασκευάσουν το βαλσαμόλαδο.
Πολύτιμο θεραπευτικό για την επούλωση των πληγών, που δημιουργούνται από τα ξίφη και τις σφαίρες, σήμερα το βαλσαμόλαδο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για να επουλώνει τα εγκαύματα και τις πληγές του σώματος και της ψυχής.

Οι καλοκαιρινές χρυσόμυγες

Δίπλα στις αρχέγονες αρκαδικές ξερολιθιές, οι χρυσόμυγες ρουφούν τους καλοκαιριάτικους χυμούς

Πρωτομαγιά στις Στήλες του Ολυμπίου Διός

Εκτός από την επετειακή μνήμη, υπάρχει και η μνήμη των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου, που τιμούσαν τον εορτολογικό χρόνο στην πόλη  με υπαίθριες εορτές και γλέντια.
Ας θυμηθούμε τους κατοίκους της Αθήνας, που έπιναν, έτρωγαν και χόρευαν κάθε Πρωτομαγιά στις στήλες του Ολυμπίου Διός.
Εξάλλου απ' αυτό το σημείο της πόλης, την Πρωτομαγιά του 1893,  ξεκίνησαν και οι πρώτες εργατικές διεκδικήσεις...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΒΡΥΤΟ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Χριστός Ανέστη!

Από τα λιβάδια του Αναβρυτού Αρκαδίας, που τρέχουν  τ' άλογα ελεύθερα.

Τροφοσυλλέκτης

Τα άγρια σπαράγγια του Τροφοσυλλέκτη

Το πανηγύρι της άνοιξης συνεχίζεται θριαμβευτικά.

Τα άγρια σπαράγγια άρχισαν να ξεφυτρώνουν...

Τα ωραιότερα βρίσκονται στο δάσος με τις βελανιδιές.

 Ήταν ασύλητα σήμερα το πρωί, ήμουν η πρώτη που τα συνέλεξα, στο κρυφό μονοπάτι, δίπλα από το ποτάμι, για τις εκλεκτές φίλες και τους εκλεκτούς φίλους του Τροφοσυλλέκτη.

H απελευθέρωση της Περσεφόνης

Αύριο, η θεά Δήμητρα θα υποδεχτεί μαζί με τις Ωκεανίδες νύμφες την Περσεφόνη, τη μονάκριβη κόρη της από το βασίλειο του Πλούτωνα και του Άδη.
Αύριο, ο Άδης, ο σύζυγος της Περσεφόνης και οι υποχθόνιοι θεοί θα απελευθερώσουν την Περσεφόνη.

Η αρπαγή της Περσεφόνης

Αύριο, είναι η πρώτη μέρα της άνοιξης, η γη ανθίζει, καρπίζει.

Αύριο, στην εαρινή ισημερία ο ήλιος μεσουρανεί κατακόρυφα στον Ισημερινό της γης, με αποτέλεσμα η νύχτα και η μέρα να έχουν ίση διάρκεια σε οποιοδήποτε σημείο της γήινης επιφάνειας.

Αύριο, υποδεχόμαστε την άνοιξη.

Τα δένδρα των πόλεων έχουν μπουμπουκιάσει, οι βλαστοί λουλουδιάζουν στ' αρκαδικά λειβάδια.

Η αλληγορία του κύκλου της ευφορίας της φύσης συνεχίζεται.

Η ευφορία των αισθήσεων καλεί τους γητευτές και τους πλάνητες.
Ο Τροφοσυλλέκτης συνεχίζει το δρόμο του...

Ευχαριστούμε Μητέρα Γη.