Μέρες φθινοπώρου

.

Σύκα και βατόμουρα. Με το φακό του Μανόλη Βουρλιώτη, που σήμερα με ακολούθησε στους λόφους της Φαλαισίας

Αθηνά γαρ τοι ελαίαν έδωκε, συκήν δε και άμπελον Διόνυσος

Περπατώντας στις πλαγιές των αρκαδικών βουνών, κοντά στα ερείπια των μεσαιωνικών οικισμών, συναντώ μοναχικές συκιές, με ολόγλυκα, μικρά, μαύρα σύκα.
Ο ιστορικός χρόνος των φυτών, σημαδεύει ανελέητα το χώρο.
Η αήττητη θεά Αθηνά με την ελιά, μετά τον Ποσειδώνα νικά και τον Διόνυσο με τα σύκα και τ΄αμπέλια.Τότε που οι κάτοικοι ξερίζωναν τις συκιές, και φύτευαν ελιές.
 Όταν τα γούστα και οι προτιμήσεις άλλαξαν και τα ξερά σύκα, εξαφανίστηκαν από το επιδόρπιο των υπερπόντιων αστών. 

Βατόμουρα: Αρχίζει το κυνήγι του θησαυρού

Είκοσι δύο μέρες πριν την αρπαγή της Περσεφόνης. 

Η σημερινή βροχή ήταν ευεργετική. 

Τα βατόμουρα θα κοκκινίσουν και θα μεστώσουν.

Αρχίζει το κυνήγι του θησαυρού, ελπίζω να συνεχιστεί μέχρι το χειμώνα.

Το πανέρι του Τροφοσυλλέκτη είναι γεμάτο από "βατόμουρα" .

Οι πιο αγαπημένοι καρποί.

Το εγκώμιον της γαλατσίδας

Μία από τις αυγουστιάτικες ανακαλύψεις μου, ήταν η "γαλατσίδα". Τη βρήκα κάπου στην άκρη του κήπου μου και της έδωσα αμέσως τη θέση που της αρμόζει στο καλοκαιρινό γεύμα.  Δεν θα ικανοποιήσω την περιέργειά σας για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Θα εγκωμιάσω τη γεύση της. Μπορούμε να τη δοκιμάσουμε ωμή σαλάτα ή ζεματισμένη  με ελαιόλαδο και λεμόνι. Πάει καταπληκτικά με όλα τα ψάρια, ιδίως με τις γόπες και τον τόνο.

Η αρμονία των μυστικών κήπων

Μου αρέσουν οι κήποι που επιφυλλάσσουν εκπλήξεις.
Οι  κήποι χωρίς σχέδιο φύτευσης, που όλα τα φυτά συνυπάρχουν αρμονικά.
Οι κρυμμένοι, οι μυστικοί κήποι, που δεν γνωρίζω σε ποιον ανήκουν, οι κήποι που τους ανακαλύπτω τριγυρίζοντας στα αρκαδικά λειβάδια, έξω από τα χωριά. Μαρούλια, δίπλα σε βλήτα, ντομάτες δίπλα σε κατιφέδες, στύφνος και κολοκυθιές που κρύβουν περίτεχνα τους καρπούς τους ανάμεσα στις αντράκλες και στις γαλατσίδες.

"Τα ενοικιαζόμενα" στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού

Από τα "ενοικιαζόμενα", Αρχείο Τροφοσυλλέκτη

'Ηταν αμέσως μετά τον Εμφύλιο, όταν αρχίζουν οι εργαζόμενοι της χώρας μας να ανακαλύπτουν την έννοια της αναψυχής και του τουρισμού στα ελληνικά νησιά. Παράλληλα λοιπόν με τα ΞΕΝΙΑ του Κωνσταντινίδη, τη Μύκονο και τη Δήλο, τη Νεράιδα και την Καμέλια των νησιών του Αργοσαρωνικού,  κτίζονται τα πρώτα "ενοικιαζόμενα" στα νησιά με λίγους τσιμεντόλιθους, κόντρα πλακέ και υλικά που ξεβράζει η θάλασσα.

Από τα "ενοικιαζόμενα", Αρχείο Τροφοσυλλέκτη

 Προορίζονται για εκείνους που δεν διστάζουν να επιβιβάζονται σε σαπιοκάραβα, προκειμένου να ανταμωθούν με τον παράδεισο που ονειρεύονταν όλο το χρόνο, για  εκείνους που με μια μάσκα και βατραχοπέδιλα γίνονται  ψαροντουφεκάδες και βγάζουν τα έξοδά τους, εκχωρώντας τη ψαριά τους στην ταβέρνα του νησιού.

Η κροκοσυλλέκτρια της Σαντορίνης

Είναι νέα, πανέμορφη,  χαρούμενη,  καθώς συλλέγει κρόκο στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης.