Η σαλάτα του "Αίγαγρου" από τον Τροφοσυλλέκτη: το εγκώμιον των οσμών και των αρωμάτων

Σε πείσμα των σύγχρονων Ελλήνων που διάγουν την εποχή της απόσμωσης και αντιστέκονται σθεναρά στις τροφές που ερεθίζουν την αίσθηση της οσμής, θα δώσω μια συνταγή για μια σαλάτα που προκαλεί και τις πέντε αισθήσεις. Είναι πολύχρωμη, κροταλίζουζα, βελούδινη, δροσερή και εκλύει μυρωδιές και αρώματα από τα βουκολικά τοπία της Αρκαδίας.

Τα χόρτα που έχει τα βρίσκω πάντα τέτοια εποχή στο ιερό βουνό των Αρκάδων, στο Λύκαιον όρος, τον τόπο που γεννήθηκε ο Δίας και τα λάχανα είναι του κήπου μου.

Πρόκειται για τη σαλάτα του Αίγαγρου, που την εμπνεύστηκα διαβάζοντας το βιβλίο "The terrestrial Gospel of Nikos Kazantzakis" του αγαπητού φίλου, Αρκάδα και ιδρυτή της έδρας Ν. Καζαντζάκη στο Πανεπιστήμιο του San Fransisco, Θανάση Μασκαλέρη.

Η σαλάτα του Αίγαγρου:

Υλικά

-2 κούπες άσπρο λάχανο βρασμένο

-2 κούπες κόκκινο λάχανο βρασμένο (δεν ξεχνάμε να ρίξουμε μερικές σταγόνες ξύδι στο βράσιμο για να διατηρήσει το χρώμα του)

-μια χούφτα τριμμένα καρύδια

-καυκαλήθρες, μυρώνια, μαϊντανός λεπτοκομένα 

-Λεπτοκομένες φέτες από 2 μήλα, ποικιλίας Μπαλάφα Αρκαδίας (έχουν εξαιρετικό άρωμα) ή ξυνόμηλα

-3 κουταλιές πρωτόλαδο ή αγουρέλαιο

-2 κουταλιές ξύδι με βατόμουρα από τον Τροφοσυλλέκτη

-κύμινο(προαιρετικό).

Εκτέλεση:

Σε μια ρηχή πιατέλα βάζω το βρασμένο άσπρο λάχανο. Ανακατεύω πολύ καλά σε ένα μπολ τις καυκαλήθρες, τα μυρώνια, τον μαϊντανό, το καρύδι, το λάδι και το ξύδι με βατόμουρα και στη συνέχεια ρίχνω το μίγμα πάνω από το λάχανο. Από πάνω βάζω το βρασμένο κόκκινο λάχανο αφού το ανακατέψω με λίγο κύμινο και το πασπαλίσω με λίγο ξύδι. Τέλος στην κορυφή βάζω τις φέτες από τα μήλα.

Δεν ρίχνω ποτέ αλάτι στη σαλάτα αυτή, γιατί τα μυρωδικά χόρτα που χρησιμοποιώ είναι άγρια και έχουν από μόνα τους αλάτι και μια πολύ ιδιαίτερη γευση(καμία σχέση με τα μυρωδικά χόρτα της Λαϊκής).

Και, αφού σύμφωνα με τον ιστορικό Fernand Braudel η διατροφή αποτελεί προνομιακό πεδίο του υλικού πολιτισμού, ας μη συνδέουμε τις οσμές, τα αρώματα, τις μυρωδιές των τροφών με τη βαρβαρότητα και τον μη πολιτισμό.

Εικόνες από το χειμωνιάτικο περιβόλι μας στο χωριό....

Τα κάλαντα

                                                                                       
  Χ Ρ Ο Ν Ι Α   ΠΟΛΛΑ 

από τον   

Τ Ρ Ο Φ Ο Σ Υ Λ Λ Ε Κ Τ Η                  

Tα λαχανικά των Χριστουγέννων

Περιμένοντας ανυπόμονα να γευτώ τα λαχανάκια Βρυξελλών που φύτεψα για πρώτη φορά στο λαχανόκηπο του σπιτιού μου, ακολουθώ για μια ακόμη φορά  τα ίχνη του αγροτικού χρόνου, που συμβαδίζει με τις εορτές και τις περιόδους νηστείας της χριστιανικής θρησκείας.

Αναφέρομαι στη νηστεία των Χριστουγέννων, που διαρκεί σαράντα μέρες, από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι και τα Χριστούγεννα. Στηρίζεται στην μεγάλη ποικιλία των λαχανικών του χειμώνα. 

Στα λαχανικά συγκαταλέγονται και τα μυρωδικά καθώς και τα χόρτα τα άγρια και τα εξημερωμένα. 

Θα μπω στον πειρασμό να ταυτίσω μερικά από τα φυτά των Χριστουγέννων που διαθέτει "το λιβάδιον του οίκου" μου με αυτά που καταγράφονται στα Γεωπονικά, μια συλλογή αρχαίων αγρονομικών και κηπουρικών γνώσεων,  που σώζονται χάρη στον Κωνσταντίνο Προφυρογέννητο (10ο αιώνα).

 Άνηθος, δαυκί (καρότο), δυόσμος, κόλιανδρος, ρόκα (εύζωμο), κρεμμύδι, πικραλίδα, πράσο, ραπάνι, δύο είδη μολόχας, λευκή και κόκκινη κράμβη (λάχανο), θαλασσοκράμβη (αγριοσέσκουλο), σέλινον, σπανάκι, κουνουπίδι, πικραλίδα, ραδίκι, ραπάνι*.

Όσοι δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα τις γεύσεις και τα αρώματα των χειμερινών λαχανικών, ας το επιχειρήσουν για την απόλαυση που χαρίζει η γευσιγνωσία. 

Δεν πειράζει ας πειραματιστούν και στις νέες ποικιλίες όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών.

*Από το βιβλίο: Ο κηπουρός και η καθημερινή κουζίνα στο Βυζάντιο, Johannes Koder, Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 2000.

Αφιερώνω την ημέρα μου στον Lou Reed

Και καθώς νυχτώνει...
Μετά από μια υπέροχη μέρα στα αρκαδικά λιβάδια, που όργωσα και φύτεψα ότι σπόρους είχα στο λιλιπούτειο αγροτόσπιτό μου, κουκιά, σέσκουλα, σπανάκι.
Μετά πήγα και ατένισα τους λόφους στο Ρούτσι μαζεύοντας ραδίκια και μυρίζοντας τους φθινοπωρινούς κατακίτρινους και πάνλευκους κρόκους.
 Γυρίζοντας στην πρωτεύουσα Αθήνα, εκεί κοντά στη λίμνη του Σκαραμαγκά, καθώς αντιστέκονταν οι τελευταίες αγριόπαπιες στη ρύπανση, έμαθα ότι  πέθανε ο Lou Reed, ο ροκ σταρ που μας έμαθε να εκτιμούμε τις μικρές καθημερινές χαρές.
Ναι, αφιερώνω τη μέρα μου, αυτή την υπέροχη ημέρα.
Υες, it was a perfect day....

Τα αξεπέραστα άγρια βατόμουρα του Τροφοσυλλέκτη

Έχετε σκεφτεί ότι τα άγρια βατόμουρα μπορούν να αποτελέσουν το βασικό επιδόρπιο στο καλοκαιρινό τραπέζι, ή ένα κομψό δώρο για τις φίλες και τους φίλους σας τώρα το καλοκαίρι;
Αφήνω σ' εσάς την επιλογή του κατάλληλου οίνου, αφρώδη και μη ή ακόμα και ηδύποτου αν προτιμάτε τις γλυκιές γεύσεις για το τέλος στο δείπνο σας.
Τα βατόμουρα μαζεύονται στην αυγή με τις πρώτες δροσοσταλίδες, για να διατηρούν  τη φρεσκάδα στη σάρκα και το άρωμά τους.
Όσοι παραμένουν πιστοί στην πρωτεύουσα Αθήνα, μπορούν να παραγγείλουν τώρα στον Τροφοσυλλέκτη.

Οι καλοκαιρινοί καρποί του Τροφοσυλλέκτη

Μ' αρέσουν οι εκπλήξεις που μου επιφυλάσσει ο κήπος μου και οι περίπατοι στα αρκαδικά λιβάδια το καλοκαίρι, καθώς βαραίνουν οι βατομουριές στις άκρες των χωραφιών από τα βατόμουρα, και τ' αχλάδια των δασών βγάζουν το άρωμά τους σε κάθε δαγκωματιά.
Έγιναν τα ντοματίνια, μικρά, κατακόκκινα "ρουμπινί", γυαλιστερά, τα φασόλια και τ' αμπελοφάσουλα, οι μελιτζάνες και τα κολοκυθάκια του κήπου μου.
Κι' όπου δεν έβαλα λαχανικά, ο κήπος έχει αγριόβλητα κι' αντράκλα (γλυστρίδα).

Ο Τροφοσυλλέκτης στον κήπο 

Αγριόβλητα που γίνονται βραστά με ξύδι από άγρια βατόμουρα, σκόρδα Αρκαδίας από την πλεξούδα μας (ποτέ Κίνας!!!- όποιος δεν έχει μπορώ να τον προμηθεύσω).
Αγριόβλητα που γίνονται γιαχνιστά, με φρέσκια ντομάτα, σκόρδο (προσέξτε μόνο μία ντομάτα για μισό κιλό βλήτα- όχι υπερβολές και υπέρδόσεις...).
Αγριόβλητα και αντράκλα για βράσιμο
(υπέροχο μπουκέτο). Εδώ θα ήθελα να σας υπενθυμίσω το τυρί μου από τον Βάγγο Αρκαδίας, που είναι άπαιχτο (καλύτερο από τα γαλλικά chevre)
Ντοματοσαλάτα με αντράκλα, και τονοσαλάτα με αντράκλα.
Μελιτζάνες και κολοκυθάκια του κήπου μου, βασιλικός, μάραθος, δυόσμος που έχει απλωθεί στα παρτέρια, αποκλειστικά μόνο για γέμιση στα φρέσκα ραβιόλια που φτιάχνει ο Τροφοσυλλέκτης.
Από τα λειβάδια:
Βατόμουρα, άγρια, φρέσκα
Ρίγανη και βάλσαμο, από τα όρη της Καρύταινας στη Γορτυνία.
Και μην ξεχνάτε τη μαρμελάδα με lime και βερίκοκα του κήπου μου και τo coulis με τα μούρα της λίμνης Τάκας στην Αρκαδία.
Όποιος είναι ακόμα στην Αθήνα και στα πέριξ, μπορεί να τα προμηθευτεί από τον Τροφοσυλλέκτη